Matteüs 5:3

 

Je neemt geen kind,

nee je ontvangt een kind.

Kinderen zijn nog altijd een geschenk van God.

Kostbaar leven wat je wordt toevertrouwd om er voor te zorgen.

Salomo wist dit toen hij zijn psalm schreef, Psalm 127 die we gelezen
hebben. Het is eigenlijk heel opvallend dat er boven staat dat het een
pelgrimslied is, terwijl Salomo spreekt over het bouwen van een huis en het
bewaken van een stad en het doen van je werk. Dat zijn toch allemaal
plaatsgebonden dingen?

Maar als je er even verder over doordenkt dan klop het wel weer. Want het gaat als je de psalm goed leest over ouders die hu huisgezin bouwen door de loop van de tijd. De pelgrimage is hier dpelgrimsreis die je met je gezin aflegt door de tijd.

 

Het gaat over: hoe bouw je het huis van je gezin? Hoe worden onze gezinnen gebouwd, of als u al wat ouder bent. Hoe is uw gezin gebouwd? Op welk fundament is dat gebeurt?

Wie is er bij de bouw geraadpleegd of hebben w het alleen gedaan, in eigen kracht en eigen wijsheid? Salomo zegt: als de Here het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers. Als de Heer de stad niet bewaakt, vergeefs doet de wachter zijn ronde. Wat belangrijk is in dezetwee zinnen zijn de woordjes, bouwen en bewaken.

Hoe bouwen wij ons gezin? En wie bouwt er? U, jij zult misschien zeggen:
ons gezin is gebouwd op de liefde. Dat is natuurlijk zeer belangrijk!
Misschien wel de belangrijkste voorwaarde om het bouwen van een gezin te
laten slagen. Maar is er niet nog meer nodig? Salomo zegt: als de Here het
huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwlieden eraan. Voor een christelijk
gezin en een christelijk huis, heb je de Here nodig. Ik weet er zijn zat
gezinnen die prachtig in elkaar zitten en waar alles op rolletjes loopt en waar
het geloof totaal geen rol speelt. Er zijn echt heel veel goede gezinnen, met
goede liefderijke onderlinge verhoudingen tussen ouders en kinderen, terwijl
ouders en kinderen God in hun leven niet kennen.

 

Maar de vraag is niet of ongelovige mensen niet ook prachtige gezinnen
kunnen hebben. De vraag is om welk soort huis het gaat. En Salomo bedoeld natuurlijk een godvrezend huis. Een huisgezin waarin met God wordt samengeleefd en rekening gehouden. Een huisgezin waarvan God de Vader mag zijn. Waarin de kinderen gehoorzaamheid geleerd wordt aan God de Vader. Een huisgezin waarin de geloofsopvoeding een zeer belangrijke component vormt. Waarin ouders hun uiterste best doen om hun kinderen al van heel klein af bij de Here te brengen. Ze met gebed en gebod vertrouwt te laten raken, met de verhalen over Gods goedheid en liefde, met de verhalen over Jezus Gods Zoon, die ook hun Redder en Zaligmaker wil zijn.

 

Als de Here het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwlieden eraan. Jekunt van alles proberen in je gezin, maar als je God er niet nadrukkelijk bij
roept om mee te bouwen, zul je geen christelijk gezin kunnen bouwen. Hoe
doe je dat dan: God er als bouwer van je gezin bij halen. Ik denk dat dit op
allerlei manieren kan gebeuren. Allereerst door voor je kinderen steeds weer
te bidden. Heer, ik leg de namen van mijn kinderen in uw handen. Het
voortdurende gebed voor je kinderen is enorm belangrijk. Het tweede is om je kinderen of kleinkinderen de verhalen te vertellen uit de bijbel, en wel op die manier dat je ze uitnodigt om te komen tot een ontmoeting met God of met de Here Jezus. Laat de kinderen tot mij komen, verhindert ze niet zegt Jezus.

 

Het derde is dat je als ouders ook zelf in je levensgedrag een christelijk leven
laat zien. Dat het jou menens is als het gaat om je geloof. Dat je oprecht met
God en met Jezus wilt wandelen door het leven. Dat je geen slecht voorbeeld geeft, want als je dat doet wordt je getuigenis naar je kinderen waardeloos.
Dan zeggen ze, mijn ouders doen wel vroom, maar ze leven er niet naar, dus
zal de boodschap ook wel waardeloos zijn. Dus bidt voor je kinderen, geef ze de verhalen door van Gods liefde en trouw, geef een voorbeeld van een
christelijke levenswandel. En dat is niet alleen dat je niet liegt, steelt of
bedriegt, want zo leven heel veel mensen in de wereld ook.

Nee, christelijk wil ook zeggen dat je je kinderen laat zien hoe belangrijk het
geloof voor je is. Hoe belangrijk de christelijke gemeente voor je is. Het
samenzijn met broeders en zusters op zondag en door de week. De
betrokkenheid op elkaar en de zorg voor elkaar. Maar bovenal ook dat je als ouders zelf ook een levende relatie met God hebt.

Als je kinderen je thuis nooit horen spreken over God of over Jezus, hoe
zullen ze dan buiten je gedrag iets merken van de echtheid van je geloof?
Daarom moet je niet alleen voor je kinderen bidden in je eigen binnenkamer,
maar ook met je kinderen bidden. En hoe jonger je daarmee begint, hoe beter het is. Bij het slapen gaan, maar ook liefst hardop aan tafel. Want dan horen ze wat bidden is en kunnen ze het ook zelf leren.

Heel vaak in de moderne gezinnen wordt er op verschillende tijdstippen
gegeten, soms met een bord op de bank voor de tv. In hoeveel gezinnen is er
geen regel meer. Waarom niet zoveel mogelijk samen eten en van jongsaf aan er in brengen dat je ook samen luistert naar Gods Woord aan tafel. De
maaltijd is vaak de enige plek op de dag waar je elkaar als gezin ontmoet,
waarna ieder weer zijn eigen dingen gaat doen. Als de Here het christelijk
huisgezin niet bouwt, tevergeefs zwoegen de ouders. Als de Here de stad niet bewaakt, vergeefs doet de wachter zijn ronde. Net zo belangrijk is het waken over je eigen stad, het oordeel begint bij je eigen Jeruzalem, je eigen gezin.

Onze moderne gezinnen worden op alle mogelijke manieren aangevallen.
Denk aan alle vrijetijdsbesteding, denk aan alles wat er op tv en internet te
vinden is. Niet alle plekken waar onze kinderen naar toe gaan zijn goed en
heilzaam voor ze. Niet alle programma’s op tv, niet alle sites op internet zijn
gezond voor uw kinderen. Weet u waar ze naar kijken en wat ze zien? U kent de zorg van onze overheid voor onze jeugd als het gaat om het coma drinken.

U weet wel dat jongeren net zo lang doordrinken dat ze buitenwesten raken.
Zeker in deze examentijd en vakantieperiode, zullen weer vele jongeren zich
te buiten gaan. Maar ook in de schoolperiode gebeuren deze dingen. Je wordt als gezin aangevallen, door al dit soort dingen. Wat er buiten gebeurt heb je niet altijd in de hand. Maar wat is het dan belangrijk dat de Here je stad, jou Jeruzalem, jouw gezin bewaakt!

Dat je voortdurend ook bid om bewaring en bescherming voor je kinderen.
Dat je als ouders ook samen de wacht betrekt bij je gezin, dat het je niet
onverschillig is waar kinderen naar toe gaan en waar ze aan deelnemen. De
je belangstelling voor ze toont en ze uitlegt, waarom sommige dingen echt
schadelijk voor ze zijn. Bidt de Here dat Hij je stad bewaakt en je de wijsheid geeft je kinderen te wijzen op alle gevaren.

Vergeefs is het dat je vroeg opstaat, je laat te ruste legt, je aftobt voor wat
brood. Hij geeft het zijn geliefden in de slaap. Je kunt je kapot werken voor je gezin, maar als je er nooit bent voor je kinderen gaat het een keer mis. Het gaat ook om rust zegt Salomo. Hij geeft het zijn geliefde in de slaap. Het gaat erom dat je als gezin ook rust vind bij God. Dat je vanuit de rust die God geeft alle dingen doet die nodig zijn voor je gezin. Dat je wel eens stopt met activiteit en alles in Gods handen legt. Dat is de heilzame slaap waar Salomo het over heeft. Dat je jezelf geliefden weet van de Vader, kinderen van de Vader, en dat je je eigen kinderen helemaal in Vaders handen legt.

U heeft ze ons gegeven, we leggen ze in uw hand. We doen nu even niets en wachten stil op uw ontferming over hen. En dan zal God je geven wat je moet doen, hoe je je kinderen met raad en daad kunt bijstaan.

 

Kinderen zijn een geschenk van de Here, de vrucht van de schoot is een
beloning van God. Soms ervaar je dat niet altijd zo in je leven. Als kinderen
opgroeien en tegendraads zijn. Als ze een volkomen andere weg gaan die jij
ze hebt voorgehouden, dan kunnen kinderen ouders ook enorm veel verdriet
doen. Dan snap je het niet meer. Ik heb het ze altijd zo goed voorgehouden
en toch gaan ze een compleet andere weg dan wij graag zouden zien. Soms
kunnen ze ook het bloed onder je nagels vandaan halen. Je tarten met hun
ongehoorzaamheid en dwingelandij. Dan ervaar je kinderen bepaald niet als
een geschenk. Dan zijn kinderen hinderen.

 

Maar toch vanuit God gezien, zijn kinderen een geschenk van Hem eenbeloning van God. Nu moeten we dat laatste niet opvatten dat je het wel
ergens aan verdiend hebt als je kinderen ontvangt. Ook in het woordje
beloning zit het geschenk karakter. Je ontvangt ze zonder enige verdienste.
Ze zijn een beloning van God uit vrije gunst en goedheid alleen. Zoals God
ons met vele dingen in het leven beloond zonder dat we die dingen verdienen.
We ontvangen b.v. het loon van het eeuwige leven zonder er een slag voor te hoeven uitvoeren. God beloont ons zonder verdienste van onze kant.

Als pijlen in de hand van de schutter, zo zijn kinderen verwekt in je jeugd.
Wat een prachtig beeld. Wist u dat u als ouders behoort tot het gilde
boogschutters? Onze kinderen zijn pijlen in onze hand. Wat betekent dat?
Dat betekent dat je je kinderen doelgericht leert leven. Een goede
boogschutter schiet altijd een pijl af gericht op een doel. Is dat doel in een
christelijk gezin niet allereerst dat je je kinderen op God richt? Dat je alles in
het werk stelt om ze met God vertrouwd te maken. Dat ze al vroeg in hun
jeugd, voordat de moeilijke puberjaren komen een persoonlijke relatie met
God en met Jezus hebben? Kent u die gerichtheid? Bent u daarmee
doelgericht bezig? Kinderen zijn pijlen van God gegeven in uw hand.

 

Maar het gaat niet alleen om de doelgerichtheid, het gaat ook om de
spanning en de kracht waarmee een pijl wordt afgeschoten. Is die spanning
en kracht niet te zien als de juiste motivatie die je je kinderen bijbrengt om
met de dingen van God bezig te zijn. Het gaat bij het afschieten van een pijl
dus om twee dingen. Dat de pijl op de boog goed gericht is om het doel te
kunnen raken en dat de pijl genoeg kracht heeft om het doel te bereiken. Je
kunt als ouders b.v. wel een goede gerichtheid hebben, maar te weinig
kracht. Dan valt een pijl bij het afschieten al voor dat het zijn doel bereikt
neer. De intentie was goed maar de energie en het enthousiasme die je er
instopte was te weinig. Stopt u er wel genoeg juiste motivatie in?

 

Andersom kun je heel enthousiast zijn en de goede motivatie hebben, en datje kinderen bijbrengen, maar het doel uit het oog verliezen. Je ziet dan dat
een pijl ver kan komen in het leven. Dan schoppen je kinderen het misschien
ver op de maatschappelijke ladder, maar ze schieten God voorbij. Tijd voor
catechese of je kinderen op plekken brengen waar ze over God kunnen horen
werd niet zo belangrijk geacht. Alle energie werd geïnvesteerd in het plaatsje
op de maatschappelijke ladder. Maar de pijl mist Gods doel, komt niet bij
God aan. U voelt wel, het gaat niet alleen om de juiste motivatie, het
enthousiasme en aanmoediging te vinden, maar ook de juiste doelgerichtheid
te bepalen, bij de pijlen die God je in de hand legt, je kinderen.

En als je zulke pijlen in je koker hebt, dan mag je je gelukkig prijzen. Dan
sta je niet te schande bij de vijanden in de poort. Dan raak je niet
teleurgesteld of ontmoedigd. Als thema staat op de liturgie: een parel in Gods
hand. Zo mogen we onze kinderen zien. Ze zijn zeer kostbaar in Gods ogen.
Kostbaar als een parel. Maar nu we dit alles in de preek gehoord hebben,
zouden we het ook niet om kunnen draaien? Zijn kinderen niet ook Gods
parel in onze hand. Zijn ze niet het kostbaarste wat God een mens kan
toevertrouwen? Hoe zorgt u en ik ervoor, dat die parels uiteindelijk niet naar
de zwijnen gaan, maar gekoesterd blijven in onze hand en dat we ze telkens
weer aan Gods hand toevertrouwen? Hij alleen kan toch een huis bouwen
dat standhoudt in de tijd, en onze stad effectief bewaken?

 

 

Dus:
1. Bid voor je kinderen zonder ophouden
2. Vertel je de verhalen over God en Jezus, op een zodanig manier dat ze
een relatie met God de Vader en Jezus krijgen
3. Laat zien in je levenswandel dat het je ernst is met je geloof
4. Laat zien dat je ook zelf een levende relatie met God de Vader en Jezus
hebt, spreek over je geloof en bid ook met je kinderen
Amen.